Zabawy z pismem

Balem Przebierańców zakończyły się warsztaty „Zabawy z Pismem”, które odbywały się w drugim tygodniu ferii zimowych w Muzeum Zamek. Uczestnicy warsztatów zapoznali się z najwcześniejszymi metodami porozumiewania się, historią pisma oraz z jego różnorodnymi technikami .

"Człowiek zniknął, jego zwłoki w proch się rozsypały, jego współcześni złączyli
się z ziemią. I księga tylko sprawia, że pamięć o nim krąży z ust do ust. Pismo jest
bowiem bardziej pożyteczne niźli dom z kamienia, niż grobowiec na Zachodzie,
lepsze jest niż rozkoszny pałac, niż pomnik w świątyni"
(papirus Cheaster Beatty IV)

Pierwsze zajęcia zbliżyły dzieci do starożytnego Egiptu i pozwoliły spróbować swych sił w rzeźbieniu hieroglifów w gipsowej płytce oraz rozwiązać rebusy zapisane tajemniczymi hieroglifami.

…Hieroglify były pismem starożytnych Egipcjan, znakami niezrozumiałymi poza ich krajem, ale i dla większości jego ludności. Sztuka pisania stanowiła tajemnicze, ekskluzywne narzędzie, jej znajomością mogli się szczycić tylko nieliczni spośród mieszkańców Egiptu…

Drugi dzień to zabawa w glinie, na odciśniętych dłoniach w glinianych tabliczkach dzieci specjalnym patyczkiem zapisywały pismem klinowym swoje imię. Przenieśli się również do średniowiecza, dzięki czemu każdy mógł ulepić z gliny konika, najbardziej znaną zabawkę tamtych czasów.

…Pismo klinowe to najstarsza odmiana pisma, stworzona najprawdopodobniej przez Sumerów ok. 3500 lat przed naszą erą. Początkowo pismo miało charakter obrazkowy, czyli piktograficzny .Nazwa pochodzi od kształtu znaków odciskanych na glinianych tabliczkach za pomocą kawałka trzciny. Na miękkiej glinie rylcem ze ściętej łodygi trzciny, mającej przekrój trójkątny, po dokonaniu zapisu pozostawał ślad w postaci klina i to o różnym wyglądzie w zależności od sposobu nachylenia i siły nacisku rylca przez pisarza…

Następne spotkanie z pismem przeniosło uczestników do Gracji, tu przy pomocy patyczka i tuszu starali się napisać swoje imię używając alfabetu greckiego. Zdobienie greckiej wazy charakterystycznym geometrycznym ślimakiem zakończyły zajęcia.

…W V w. p.n.e. Grecy posiadali już alfabet składający się z dwudziestu czterech liter. Dalsza ewolucja pisma rozwinęła się w kierunku stylów, powstało pismo "większe" – majuskuło oraz pismo "małe" – minuskuła…

W ostatnim dniu warsztatów pismo łacińskie było tematem przewodnim. Każdy wykonywał pierwszą literę swojego imienia tzw. inicjał w ozdobnym gotyckim liternictwie oraz bordiury („obrzeżenia”) malowane wokół kartki. W następnym dniu miał się odbyć bal przebierańców więc dzieci wykonały również maski karnawałowe.

…Alfabet łaciński rozprzestrzenił się razem z armią rzymską w niemal całej Europie. Dziś używany jest na ogromnych obszarach kuli ziemskiej.

Wczesny alfabet składał się z 21 liter, w I w. dodano Z i Y. Najstarszym i najwytworniejszym pismem była kapitała (pismo majuskulne).

W piątkowy dzień zamek zapełnił się przebierańcami, dzieci w swych strojach karnawałowych wspaniale bawiły się na zamkowych salach. Były księżniczki , super bohaterzy, wróżki , wiedźmy, czarne koty i cyganki. Indiana Jones, piraci i książę ciemnej strony mocy Vader - a nawet dwaj kominiarze.

Warsztaty edukacyjne

14 marzec 2011

„Mężni Rycerze – srebrna kolczuga,
Nadobne Niewiasty – miedziana fibula”

Poznajemy oręż, biżuterię i realia średniowiecznej codzienności.

Nie bez powodu wiele baśni odwołuje się do średniowiecznej tradycji. Olbrzymie zamki, piękne księżniczki, dzielni rycerze, a pytania; jak wtedy podróżowano, co się jadło, jakie nosiło się stroje i jakiej broni używano,

to wszystko wpływa mocno na dziecięcą ciekawość i wyobraźnię.

Dlatego Muzeum Zamek rozpoczyna dla uczniów klas III ,IV, V szkół podstawowych zajęcia warsztatowe o tej tematyce - (w zajęciach wezmą udział grupy zgłoszone przez szkoły)
Celem warsztatów jest zapoznanie dzieci z elementami życia codziennego w średniowieczu. Oprócz części merytorycznej podczas której dzieci będą mogły dotknąć i zobaczyć codzienne przedmioty z tej epoki oraz przymierzyć hełm

czy spróbować utrzymać rycerski miecz, odbędą się zajęcia plastyczne, które mają pobudzić uczestników do samodzielnej pracy twórczej.

Będzie to praca w glinie (lepienie garnuszka, naszyjnika z paciorków, lub broszy) praca w kartonie (wykonanie hełmu lub tarczy rycerskiej) lub w miedzi (wykonanie biżuterii z drucików oraz blaszek miedzianych)

Warsztaty odbywać się będę od 14 – 25 marca 2011r. na zamku oświęcimskim.

Warsztaty "Wisiał pająk pod tragarzem"

"…Pająk świeżutki ze składek sprawiony,
Śliczny baldachim misternie zdobiony….”

Jedną z najpiękniejszych ozdób wiejskich chat były Pająki - tradycyjna ozdoba powały, zawieszana najczęściej pod tragarzem – główną belką sufitu w chacie.
Zwykle zdobiono nimi chaty z okazji świąt Bożego Narodzenia, świąt wielkanocnych, wesel lub chrzcin. Pająki były bardzo popularną ozdobą ze względu na swój wyjątkowo dekoracyjny charakter.
Współcześnie najbardziej popularną ozdobą są choinkowe łańcuchy z kolorowego papieru czy błyszczącego tworzywa , którymi wielokrotnie owijamy drzewko.

Muzeum Zamek w Oświęcimiu rozopczęło zimowe warsztaty plastyczne , „…Wisiał pająk pod tragarzem…”
- świąteczne tradycje i zwyczaje nie tylko w Polsce.
Warsztaty skierowane są do uczniów klas I - III szkół podstawowych oraz klas Zerowych.

Muzeum Zamek dzięki świątecznym warsztatom chce zapoznać uczniów z dawnymi tradycjami i obyczajami świąt Bożego Narodzenia, jak i podtrzymywać i propagować tradycje związane z własnoręcznym wykonywaniem ozdób choinkowych.

Dzieci podczas zajęć rozwijają swoje umiejętności manualne i plastyczne wykonując tradycyjną ozdobę bożenarodzeniową – pająka i najbardziej współczesną – łańcuch na choinkę.
Poprzez „podróż” przez Europę uczniowie poznają świąteczne zwyczaje nie tylko w Polsce, ale i w innych krajach.

Zajęcia odbywać się będą od 22 listopada - 10 grudnia 2010r.
Podczas warsztatów uczestnicy wykonywać będą pająka, oraz łańcuch na choinkę. Łańcuch ten będzie łączony w jeden wspólny – najdłuższy łańcuch w Oświęcimiu.

Na zakończenie warsztatów odbędzie się spotkanie wszystkich uczestników na rynku głównym miasta, gdzie przy śpiewie kolęd ozdobimy wspólnie wykonanym łańcuchem miejską Choinkę.

"Precz zimo zła - topimy Marzannę"

Warsztaty

W polskiej tradycji jest wiele zwyczajów i obrzędów, które towarzyszą nam od wieków i mimo, że je kultywujemy często nie znamy ich pochodzenia, znaczenia. Młode pokolenie coraz rzadziej spotyka się z kulturą ludową w naturalnym środowisku.

Muzeum Zamek w Oświęcimiu stara się podtrzymać ginącą tradycję proponując dzieciom uczestnictwo w wiosennych warsztatach plastycznych.

Jednym ze staropolskich zwyczajów (opisanych już w XV wieku), jest zwyczaj (obrzęd) Topienia Marzanny. Obecnie ma on miejsce 21 marca czyli w pierwszy dzień kalendarzowej wiosny. Wcześniej odbywał się w czwartą niedzielę Wielkiego Postu, zwaną Białą, Czarną albo Smiertną.

Muzeum Zamek w Oświęcimiu prowadzi zajęcia edukacyjne dla dzieci i młodzieży . Tegoroczne wiosenne warsztaty plastyczne pn. „Precz zimo zła- topimy Marzannę” prowadzone były w marcu. Podczas warsztatów uczestnicy wykonywali kukłę Marzanny, słuchając jednocześnie opowieści i przypowiedni związanych ze zwyczajem (obrzędem) topienia marzanny. Zakończeniem warsztatów było spotkanie wszystkich uczestników, przemarsz pochodem z wykonanymi Kukłami nad rzekę Sołę i tradycyjne pożegnanie zimy przez spalenie i zatopienie Marzanny.

   Słomiany chochole, związany powrozem,

      Dość nas umęczyłeś i śniegiem i mrozem.

      Ruszamy gromadą, wesołym pochodem,

      Niesiemy Marzannę nad zieloną wodę.

      Radują się drzewa, weselą się domy,

      Niesiemy Marzannę, chochoła ze słomy.

      Wrzucimy do wody niedobrą boginię,

      Niech prędko do morza zła zima odpłynie.

      Płyń sobie Marzanno, szumiącym potokiem

      Nad morza szerokie, nad morza głębokie